ج02212020

Last updateپ, 20 فوریه 2020 9am

Back شما اینجا هستید: Home کانون آوا اخبارکانون آوا مقالات واطلاعیه های کانون آوا از نوزدهم فروردین 91 تا نوزدهم فروردین 95

از نوزدهم فروردین 91 تا نوزدهم فروردین 95

در 15 سال گذشته که فرقه رجوی در خاک عراق روز به روز به سمت نابودی میرفت همواره شعار رجوی یک چیز بیشتر نبود و نیست بمیرید تا کشته نشوم. بله دها و صدها نفر به خاک و خون کشیده شدند و رجوی باز هم همچون قبل فرار را بر قرار ترجیح داد  و امسال حتی برای یک نفر هم در سالگردشان سخنی بر زبان نیا ورد و تا به امروز که روزهای پایانی ماه فروردین هست سکوت را همچون قبل مزورانه برای خود ترجیح میدهد تا اینکه خودی نشان بدهد و سخنی بر زبان بیاورد


 

وبلاگ امیرموثقی - 14 آوریل 2016

از نوزدهم فروردین 91 تا نوزدهم فروردین 95 رهبر فرقه رجوی یک کلام صحبتی، سخنی وگفتگویی نکرد و همواره در خلوت خود سکوت را بر بقای خود ترجیح داد

بله دوستان عزیز آنهایی که با رنج و خون خود به رجوی هویت و ماهیت سیاسی و استراتژیکی و ایدیولوژیکی دادیدو او امروز سکوت را اختیار کرده است برای بقای نگین خود. براستی چه باید گفت و نوشت که رجوی با نسل ما چه ها که نکرد. بسیاری در زندانها و بسیاری در جنگلها و بسیاری در کوه های کردستان عراق و بسیاری هم در منطقه های مختلف مرزی ایران و عراق به خاک و خون کشیده شدند و با خونشان درخت انقلاب مسعود و مریم رجوی را  سرپا نگه داشتند.

بله رجوی با گذشت زمان چهره و ماهیت کثیفش روز به روز روشن تر و روشن تر میشود کدام آزادی وکدام خلق در زنجیر؟ و کدام گوهران بی بدیل؟ همه و همه مشتی چرندیات رجوی ساخته بود که نیرو های اسیر شده را به خدمت بگیرد و به کشتن دهد. بله دها و صد ها نفر به زیرخودرو های نظامیان عراقی رفتند و استخوانهایشان خرد شد، له شدند و جاننشان را فدیه بقای رجوی کردند. دها و صدها نفر با ضربه های چوب بر فرق سرشان خون آلود بر زمین افتادند و جان دادند. بسیاری هم با شلیک گلوله ها زخمی شدند و بر زمین افتادند ولی رجوی گفت هنوز خیلی کم است باید همه تان بمیرید و نام و رسم  قرار گاه اشرف بر سر زبانها باشد یعنی نام رجوی بقول خودش همواره بر سر زبانها باشد.

در 15 سال گذشته که فرقه رجوی در خاک عراق روز به روز به سمت نابودی میرفت همواره شعار رجوی یک چیز بیشتر نبود و نیست بمیرید تا کشته نشوم. بله دها و صدها نفر به خاک و خون کشیده شدند و رجوی باز هم همچون قبل فرار را بر قرار ترجیح داد  و امسال حتی برای یک نفر هم در سالگردشان سخنی بر زبان نیا ورد و تا به امروز که روزهای پایانی ماه فروردین هست سکوت را همچون قبل مزورانه برای خود ترجیح میدهد تا اینکه خودی نشان بدهد و سخنی بر زبان بیاورد. بله این است رهبر فرقه ای که همواره منافع خودش را بر منافع نیرو ها و پیروان خود بالا تر میداند وارزشهای ایدولوژیکی برایش به ارزش های مادی تبدیل میشود. بله مریم خانم هم که برای رسیدن به تاج و تخت خودش را بزک میکند وهمواره همچون شامپانزه ازاین شاخه به آن شاخه می پرد تا شاید عدو شود سبب خیر برایش. خودش را جانشین مسعود کرده و با پرویی تمام در صحنه های مختلف ظاهر میشود و به اصطلاح اشک تمساح میریزد. مثلا برای کشته شدگان مراسمی به راه می اندازد و یادی و خاطره ای از آنها در برابر دوربینها از خود به جای میگذارد تا شاید خوراک تبلیغاتی باشد برای لاشخورهای سیاسی درون فرقه ای رجوی، چون این گونه بزک کردنها برای دنیای خارج از فرقه رجوی چرندیاتی بیش نیست و همه و همه در جهت منحرف کردن و منحرف سازی های خیانتها و جنایتهای درون فرقه ای بوده و هست. باز هم در آخر بایدبه رجوی بگویم پس چی شد گوهران بی بدیل و چه شد ارتش مریم رهایی و چه شد ان همه فریاد آزاده خواهیپس  سر در کدام خندق بلا فرو برده ای که دم از دم بر نمی آری .

سید امیر موثقی آلمان کلن .- 14 آوریل 2016