س12102019

Last updateد, 09 دسامبر 2019 6am

Back شما اینجا هستید: Home کانون آوا اخبارکانون آوا مقالات واطلاعیه های کانون آوا بازدیدایلیرمتارئیس جمهورآلبانی ازمقرفرقه رجوی ونتایج آن

بازدیدایلیرمتارئیس جمهورآلبانی ازمقرفرقه رجوی ونتایج آن

حتی یک تحلیل و استراتژی و راه کار رجوی درست از آب...

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

مهردادساغرچی - کانون آوا - دوشنبه 16 سپتامبر 2019

بازدید ایلیر متا رئیس جمهور آلبانی از مقر فرقه رجوی و نتایج آن

تحولات منطقه و جهان بسیاری از سیاسیون و دولت ها و احزاب را در گیر طوفان تصمیم گیریها میکند. آنچه که بیش از همه در این روزها همچون خورشید  نمایان شده 

 نتایج تصمیم گیریها و خطوط استراتژیک بیش از یک دهه گذشته توسط قدرتهای جهان و نتیجتا تغییر جغرافیای سیاسی است.

سرنگونی دولت عراق در جنگ دوم خلیج  توسط آمریکا و خطوط سیاسی ترسیم شده بعد از آن  ،  بهار عربی و بعد هم ظهور و رشد

 وحشی ترین شکل از راستهای افراطی ضد بشر به اسم داعش نتایچ غیر قابل پیشبینی همه آنچه بود که دولت  آمریکا بعد حادثه اسفبار سپتامبر

 ۲۰۰۱ در حمله به افغانستان آغاز کرد و تا به امروز هم پایانی برای این دور از خشونت و ترور انسانیهای بی گناه در افغانستان تا سوریه و عراق و … 

متصور نیست. علیرغم همه آنچه این دولت ها انجام داده اند از تلاش دیپلماتیک گرفته تا  با هزینه ملیونها دلار در زمینه اقتصادی

 باز هم  دردی را دوا نکرده و جانیان طالبان یا بازمانده های وحشی و آدمکشان و قاتلانی همچون داعش، کماکان ترور و کشتار (هر چند در ابعاد کوچکتر)  ادامه میدهند.

حال همه آن روزها که سپری شده ، دیگر دولت و کشورهای قدرتمند همچون آمریکا به نقطه جمع بندی و

 نگاهی عمیق به آنچه اسلاف خود انجام داده اند رسیده اند و میپرسند آیا مسیر و نقشه راه درست بود و نتیجه ای که میخواستیم گرفتیم .؟!

این مقدمه برای این بود که نگاه کنیم عواقب تصمیم گیریها جدای  از اینکه چه قدرت یا سرمایه انسانی یا

 مالی یا نظامی وجود داشته باشد ، بی مهابا تاثیر خودش را بر همه طرفهای درگیر میگذارد.

در خبرهای هفته ای که گذشت مشاور امنیت ملی کاخ سفید از کارش بر کنار شد یا استعفا کرد ، 

هر کدام که باشد در نتیجه داستان تفاوتی نمیکند ، چرا که سازمان مجاهدین و رجوی ها  مشخصا یک کارزار 

بیست ساله با هدف استراتژیک جذب و یافتن نیروها و عناصر سیاسی و استفاده از  افراد مورد نظر و 

هوادارش در بدنه دولت آمریکا برای پیشبرد استراتژیک جنگ ، و رسیدن به روزی که بتواند با الگوی 

یک تیر و دو نشان هم بتوانند از ابرقدرت استفاده وهم بتوانند  به آرزوی دیرینه خود که همانا رسیدن

 به کرسی قدرت و حکومت است برسند.

از روزی که دولت باراک اوباما به پایان رسید میتوان گفت دقیقا همه آنچه سالیان سال مجاهدین 

برایش تلاش میکردند اتفاق افتاد چگونه ؟

اول اینکه یک دولت با نزدیک ترین نظرات سیاسی و راهبردی یعنی آنچه که رجوی ها سالیان 

خوابش را میدند به حکومت و قدرت در امریکا رسید.

دوم اینکه به گواهی تاریخ نیم قرن گذشته هیچ وقت دولت امریکا تا کنون مملو از عناصر 

رادیکال و جنگ طلب نبوده است و این یعنی همان استراتژی مسلحانه مجاهدین و رجوی ها که خوابش را میدند.

سوم اینکه جدای از عناصر مختلف در سطح مجلسین سنا و کنگره مهره های بسیار مهم

 در تصمیم گیری های امنیتی و نظامی یعنی مشاوران کاخ سفید و امنیتی مثل جان بولتون 

که از دوستان و یاران همیشگی مجاهدین بوده به جایگاهی رسید که حتی زمانی برای

 نمایندگی امریکا در سازمان ملل انتخاب شد در درون امریکا با موانع بسیار روبرو شد.

چهارم تحلیل مجاهدین به عنوان جرقه و جنگ که بیست و پنچ سال است منتظرش بودند 

بعد از حدود سه دهه به در و دیوار کوبیدن بالاخره شعله ور شد و مجاهدین خود را پیروز میدان یافتند.

پنجم ناوهای جنگی راهی خلیج فارس شد و رجوی ها خود را در یک قدمی تحقق خوابهایشان میدیدند.

حال باید دید بعد از سه دهه تصمیم گیری استراتژیک مجاهدین به کجا رسید؟

هفته گذشته جان بولتون از سمت بسیار حساس مشاور کاخ سفید کنار رفت .

 دولت آمریکا تاکید کرد تلاش دارد رفتار رژیم ایران را عوض کند و برنامه ای برای تغییر رژیم ندارد.

در گیر و دار تمام تحرکات و تحریکات که دو طرف بخصوص رژیم انجام داد 

دولت امریکا نشان داد عزم جزمی برای تابلو جنگ ندارد و گزینه فشار 

حداکثری از طریق تحریم برای تحمیل مصالحه و مذاکره خط اصلی دولتش است.

حال بر میگردیم به بحث و تصمیم گیری سازمانی که خودش و حیات و بقایش را

 بر اساس استراتژی خشونت و جنگ گذاشت و یگانه راه تغییر و آبادانی را نبرد 

آزادیبخش خودش که در قالب نیروهای مسلح خودش سازماندهی کرده که میخواست به هر

 ترتیب به شیوه قهر آمیز انجام دهد. آنهم با الگوی منحصر به فرد سازمان خودش یعنی 

حصار و ایزوله کردن نیروها و تزریق اخبار دروغ و همینطور صرف میلونی پول های

 باد آورده تا بلکه بتواند کشوری همچون ایران با سه هزار نیروی مسلح تسخیر کند.

این حرفها امروز خنده دار است ولی باورش دشوار نیست اگر امروز و عملکرد این سازمان را ببینیم.

 آنچه که اثبات همه تحلیل ها و خط نوشتن های رجوی ها بر آب و بر باد بود.

حتی یک تحلیل و استراتژی و راه کار رجوی درست از آب در نیامد. سازمان در سراشیب سقوط به اروپا آمد

 در صورتیکه اگر ده سال قبل از آن آمده بود همه آنچه که به لحاظ سیاسی میخواستند بدست میآوردند ، 

بعد هم حال در آلبانی مستقر شدند و دوباره در اروپا همان دم و دستگاه سر کوبیدن و سر به زیر برف بردن نیروها را ادامه میدهند .

راستی چرا ؟

یک پاسخ نگارنده بیشتر پیدا نمیکند و آن اینکه به مفهوم واقعی این جماعت رهبر ی کننده این فرقه اگر 

حتی یک ذره به فکر آزادی و رهایی مردم خودشان بودند خیلی سالهای قبل میتوانستد با یک موضع درست 

و مردمی جنبش مردمی را به راهی سوق دهند که نتیجه اش برای مردم تعیین کننده بود. اما واقعا رجوی ها 

یک دغدغه بیش نداشتند و آن اینکه خود را مادام العمر بر مسند فرقه بنشانند و امروز هر کس 

که درون تشکیلات باشد با یک جمع از بحثهای موسوم به انقلاب ایدوئولوژیک در میابد که 

فقط و فقط همه بازیها عقیدتی برای کوبیدن میخ رجوی و بعد هم رجوی ها بوده و لا غیر،

 از بحث شورای رهبری و تا بحثهای شستشوی مغزی و فاکت خوانی و بقیه جنگلوک بازیهای رندانه فرقه رجوی .

حال در درون فرقه دوباره برای تقویت روحیه رزمندگان بازنشسته مقاومت خسته و وا رفته رییس جمهور آلبانی 

را دعوت میکنند که شاید افراد فکر کنند میتوانند از این هیزم تر آتشی به پا کنند.

دوباره شما را رجوع میدهم به ابتدای بحث که اتخاذ راهکار و خطوط سیاسی و استراتژیک است 

که اینده را ترسیم میکند ، اگر بودن یار غار فرقه در کاخ سفید دردی از دردهای مجاهدین دوا کرد 

حتما دیدار رییس جمهور آلبانی هم از فرقه خواهد کرد.

رییس جمهور آلبانی و هر شخص دیگری مثل آقای جولیانی و بقیه آزاد هستند از هر جایی بازدید کنند ،

 اما به عنوان کسی که دردها  و رنجهای فراوان متحمل شده ام درخواست دارم که آقای ریس جمهور 

محترم ایلیر متا و جولیانی و همه کسانی که میروند و به به کنان برای این فرقه کف و دست میزنند ،

 نگاهی هم به پروند ه حقوق بشری این فرقه در باره افردا و اعضا رسمی خودشان در سه دهه

 حضور در عراق بکنید و با اعضایی که از این فرقه گریخته اند هم ملاقاتی داشته باشید باشد

 که بتوانید هم قضاوت درستتری انجام دهید و هم در مقابل تاریخ و مردمتان به مسولیت خود عمل کرده باشید.

در پایان امیدوارم که دولت آلبانی به وضعیت کسانی که از این فرقه جدا شده اند در آلبانی 

نگاهی کند و آنها را از ظلم چند جانبه ای که از فرقه رجوی و افرادش و .. متحمل میشوند رسیدگی کند.

مهرداد ساغرچی 

۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹

المان