سازمان مجاهدین بزرگترین مانع موفقیت نهادهای حقوق بشری بین المللی درایران می باشد ـ نامۀ حسین نژاد به گزارشگرملل متحد درامرحقوق بشردرایرانـ

گواهی می دهم و به اطلاع آنجناب و جامعۀ بین المللی می رسانم که سازمان مجاهدین خلق دیگر سالیان متمادی است که یک سازمان مبارز برای تحقق آزادی و دموکراسی در ایران نیست بلکه یک فرقه با اعتقادات و اجبارات و تابوهای فکری و ذهنی مغایر با اصول و عرفها و نُرمهای ایرانی، اسلامی، انسانی و جهانی است و سیاستها و عملکردهای رهبری این سازمان بر پایۀ همین اعتقادات و افکار از جمله عملکردهای تروریستی و خشونت طلبانه و فرقه ای آن بوده و می باشد

قربانعلی حسین نژاد ـ پیوند رهایی ـ سه شنبه 25 اکتبر 2016

نامۀ حسین نژاد به گزارشگر ملل متحد در امر حقوق بشر در ایران

سازمان مجاهدین بزرگترین مانع موفقیت نهادهای حقوق بشری بین المللی در ایران می باشد

سرکار خانم عاصمه جیلانی جهانگیر گزارشگر سازمان ملل متحد در امر حقوق بشر در ایران؛

با احترام، ضمن تبریک انتصاب جنابعالی به عنوان گزارشگر جدید سازمان ملل متحد در امر حقوق بشر در ایران؛ اینجانب قربانعلی حسین نژاد که سی سال در تشکیلات سازمان مجاهدین خلق ایران (MEK) به عنوان عضو و مسئول و مترجم ارشد عربی بخش روابط خارجی این سازمان حضور داشتم و4 سال پیش پیش به دنبال انتقال از قرارگاه اشرف به کمپ لیبرتی در بغداد توانستم به کمک هیأت مانیتورینگ حقوق بشر یونامی صفوف این سازمان را ترک کنم معتقدم که موضوع نقض حقوق بشر در ایران تنها منحصر به داخل ایران و زندانهای این کشور و به دست رژیم  حاکم بر ایران نیست بلکه شامل نقض حقوق بشر در حق هر ایرانی به دست ایرانی دیگر در هر نقطه از جهان نیز می شود.

گواهی می دهم و به اطلاع آنجناب و جامعۀ بین المللی می رسانم که سازمان مجاهدین خلق دیگر سالیان متمادی است که یک سازمان مبارز برای تحقق آزادی و دموکراسی در ایران نیست بلکه یک فرقه با اعتقادات و اجبارات و تابوهای فکری و ذهنی مغایر با اصول و عرفها و نُرمهای ایرانی، اسلامی، انسانی و جهانی است و سیاستها و عملکردهای رهبری این سازمان بر پایۀ همین اعتقادات و افکار از جمله عملکردهای تروریستی و خشونت طلبانه و فرقه ای آن بوده و می باشد که منجر به حاکم شدن خشن ترین افراد و جریانهای رژیم در بخشی از حاکمیت ایران و نقض مستمر حقوق بشر در این کشور توسط آنان بویژه در دهۀ 1980 و شکست تلاشهای همۀ گروهها و جریانات آزادیخواه و اصلاح طلب در جهت تحقق آزادیها و حقوق بشر در ایران گردید و تا کنون نیز به علت تنفر و انزجار مردم ایران از این سازمان مانع موفقیت مجامع حقوق بشری و ارگانهای ذیربط ملل متحد و پیشبرد هدفشان در ایران شده است.

به عنوان مثال رهبری این سازمان حتی اکنون که با تمام اعضای اسیرش بعد از سی سال از عراق به خاک اروپا منتقل شده است برای جلوگیری از فروپاشی تشکیلاتش همچنان در کشور آلبانی نیز از تمام علائق و عواطف و دیدارها و حتی ارتباطات خانوادگی چه با نامه و چه با تلفن و وسایل ارتباطی امروز جهانی در این عصر ارتباطات جلوگیری می کند و در این سازمان تماس افراد با خانواده هایشان و خبر یافتن آنها از همدیگر و استفاده از رسانه ها نه تنها انترنت و تلفن و موبایل و مطبوعات و کانالهای تلویزیونی بلکه حتی داشتن و گوش دادن رادیو و خواندن کتاب و نوشتن آنچه فرد خودش می خواهد هم ممنوع است. وجود این پدیده و فرقه با رهبری و تشکیلاتش و اعمال حاکمیتش بر یک نقطه و موقعیت مکانی که توانسته نزدیک به 3 هزار نفر را در آن در دام خود بدون هیچگونه ارتباطی با دنیای بیرون و با برگزاری انواع جلسات شکنجۀ روانی که من و امثال من دهها سال قربانی آن بودیم نگهدارد آنهم نه در نقاط دور افتادۀ جهان و دور از انظار جهانیان بلکه در همین اروپا امری که مصداق آشکار نقض ابتدایی ترین حقوق بشر ایرانیان می باشد مسئولیت بزرگی را مبنی بر نجات افراد اسیر این فرقه بر عهدۀ سازمان ملل متحد بعنوان حافظ حقوق افراد انسانی می گذارد و نخستین گام لازم در این راستا فشار بر رهبری این فرقه برای لغو تحریم ارتباط با بیرون بویژه با خانواده های نگران و بی خبر توسط افراد آن می باشد.

خانم گزارشگر عزیز،

رهبران فرقۀMEKحتی مانع دیدار و صحبت من با دختر بزرگم زینب حسین نژاد (38 ساله) که هر دو در داخل سازمان و در کمپ اشرف بودیم می شدند و تنها سالی یک بار در عید نوروز (عید سنتی اول سال ایرانی – 21 مارس) به مدت فقط یک تا دو ساعت به ما اجازۀ دیدار و صحبت آنهم تحت کنترل و مراقبت می دادند و اکنون من بیش از 5 سال است که دخترم زینب را که هم اکنون در کمپ این فرقه در آلبانی بسر می برد و مانند همۀ افراد اسیر این فرقه از هر گونه ارتباط بیرونی و حتی ازدواج کردن محروم می باشد ندیده ام و از او هیچ خبری ندارم.

دختر کوچکترم مونا حسین نژاد (34 ساله) که در ایران زندگی می کند برای ملاقات با خواهر بزرگترش زینب که تا کنون در عمر خود  همدیگر را ندیده اند دو بار به دم در کمپ لیبرتی مقر سابق افراد سازمان مجاهدین در بغداد رفت ولی رهبران این سازمان مانع دیدار این دو خواهر شدند. من از شما می پرسم در دنیای امروز و در این عصر پیشرفت ارتباطات و شبکه های نوین اجتماعی کجای دنیا و در کدام کشور و حتی کدام زندان دنیا (حتی اگر زیر وحشی ترین و مستبدترین رژیم حاکم هم باشد) دو خواهر سالم و در سنین بیش از سی سال در عمر خودشان از دیدن چهرۀ همدیگر محروم هستند؟ آیا شما جایی سراغ دارید؟ جز در تشکیلات مخوف سازمان مجاهدین خلق؟

اینجانب در پاریس بارها برای بیان اعتراضم به قطع ارتباط دخترم با من و خواهرش و درخواست وصل این ارتباط به مقر مریم رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق در حومۀ پاریس مراجعه کرده ام ولی هر بار با تعقیب و حمله و ضرب و شتم از سوی افراد و اطرافیان او قرار گرفته ام.

در زیر درخواستم از لابیها و حامیان مریم رجوی مبنی بر درخواست از او برای آزاد گذاشتن دخترم جهت ارتباط و تماس با دنیای بیرون و با اینجانب پدرش در فرانسه و با خواهرش در تهران که هرگز او را ندیده است و ترتیب دادن دیداری ولو یک لحظه بین این دو خواهر را همراه با عکس آن دو را که بارها به مقامات و مطبوعات و شخصیتها و نهادهای حقوق بشری در فرانسه و سایر کشورهای اروپا و پارلمان اروپا نیز فرستاده ام به زبانهای فرانسه و انگلیسی ضمیمه می کنم:

Deux sœurs iraniennes qui n’ont pas jamais vu l'autre

Appel humanitaire pour aider deux sœurs à se retrouver

Droite : Azar (Mona) Hossein Nejad, 34 ans, habite en Iran

Gauche: Zeynab Hossein Nejad , 38 ans, habite en Albani

Ma fille, Zeynab, 38 ans, habite en  camp de  OMPI en Albani après son transfert de camp Liberty à Bagdad. Sa sœur, Azar (Mona), 34 ans, habite en Iran. Les deux sœurs ne se sont jamais rencontrées. Elles n’ont jamais pu se contacter ni par téléphone ni par mail ni même par correspondance. Zeynab habite dans le Camp de  OMPI en Tirana, le camp des Moudjahidins du Peuple Iranien (OMPI) à Albani, et Azar veut rencontrer sa sœur pour la première fois. Pour empêcher Zeynab de quitter l’organisation, les moudjahidins (OMPI) l’interdisent de rencontrer sa sœur en disant que c’est elle qui n’a pas envi de recevoir des visites. A trois reprises, Azar s’est rendue au camp «Liberté» mais malgré les efforts du Haut Commissariat des Nations Unies pour les Réfugies, de l’UNAMI (United Nations Assistance Mission) et du ministère iraquien des droits de l’homme, les chefs de l’organisation des moudjahidins  (OMPI) n’autorisent pas Azar à rencontrer sa sœur.

Je demande aux organisations humanitaires et aux personnalités qui connaissent les responsables des moudjahidins (OMPI)  de m’aider à faire rencontrer les deux sœurs.

Ali Hussein Nejâd Le père des deux sœurs

Ancien membre de OMPI un réfugié résidant en France

Tel : 0641361770 – Email: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

A Call for Humanitarian Mediation

Two Iranian sisters never seen each other 

Left:Zainab Hossein Nejad 38 resident of Camp of OMPI in Albania ,Right: Azar Hossein Nejad, 34 resident in Iran.

Zainab and Azar, two sisters that have not seen each other since they were born couldnoteven contact each other by Internet or by mail and telephone or email.

Zainabresident in Camp of MKO in Albania of the Cult organization MKO Led by Maryam Rajavi based in Auvers-sur-Oise, France,and Azar her sister resident of Iran waiting at the camp’s gate to meet each other for the first time in their lives, but the direction of Maryam Rajavi prevents them from meeting.

third times Azar has gone from Iran to Iraq to the Camp Liberty gate in Baghdad to see her sister, but despite the efforts of the United Nations High Commissioner for Refugees and UNAMI and the Iraqi Ministry of Human Rights, Maryam Rajavi has prevented the meeting.

As a father I appeal to all the international Humanitarian organizations and also the personalities that are somehow in connection with MKO (PMOI) and Maryam Rajavienforcing the prevention of the two sisters from meeting, for mediation to convince her to agree to this humanitarian issue.

The father of two sisters

Ali Hussein Nejad a refugee in France

Tel: 0033 641361770

Email: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

ترجمۀ فارسی:

دو خواهري که هرگز همدیگر را ندیده اند

فراخوان حقوق بشری برای ترتیب دادن اولین دیدار بین دو خواهر

راست: آذر (مونا) حسین نژاد 34 ساله مقیم ایران

چپ: زینب حسین نژاد 38 ساله مقیم آلبانی – کمپ سازمان مجاهدین خلق

زینب حسین نژاد 38 ساله مقیم عراق و آذر (مونا) حسین نژاد 34 ساله مقیم ایران دو خواهری هستند که تا کنون در عمرشان همدیگر را ندیده اند و هیچ تماسی بین آندو نه با انترنت و نه با تلفن و نه حتی با نامه در این عصر ارتباطات امکان پذیر نشده است. زینب که ساکن کمپ لیبرتی در بغداد مقر اعضای سازمان مجاهدین خلق بود اخیرا همراه بسیاری از ساکنان کمپ به کمپهای مجاهدین خلق در کشور آلبانی منتقل شده است و آذر خواستار دیدار برای اولین بار در عمرش با خواهرش می باشد ولی رهبری سازمان مجاهدین از ترس اینکه ممکن است در صورت انجام این دیدار زینب از سازمان جدا شود به این بهانه که او خودش نمی خواهد با خواهرش دیدار کند مانع دیدار بین آندو می باشد. آذر تا کنون سه بار جلوی در کمپ لیبرتی در بغداد رفته  ولی علیرغم تلاشهای کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد و یونامی و وزارت حقوق بشر عراق رهبری سازمان مجاهدین خلق ایران با دیدار او با خواهرش موافقت نکرده است.

از سازمانهای بین المللی و ارگانها و رسانه ها و یا شخصیتهایی که روابطی با سازمان مجاهدین خلق در عراق و کشورهای دیگر دارند خواهش می کنم از رهبران این سازمان در عراق و رهبرشان مریم رجوی در فرانسه بخواهند که با این دیدار خانوادگی موافقت کنند و برای تحقق این درخواست انسانی و حقوق بشری به ما کمک نمایند. با سپاس.

پدر دو خواهر: قربانعلی حسین نژاد پناهندۀ مقیم فرانسه

تلفن: 0033641361770

ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

لذا از آن جناب خواهان گنجاندن این موارد نقض حقوق بشر توسط سازمان مجاهدین خلق در حق نزدیک به سه هزار نفر از ایرانیان در شهر تیرانا پایتخت آلبانی که در حقیقت زندانیان سیاسی در بند و زیر شکنجۀ روحی این سازمان می باشند،در گزارش خودتان از نقض حقوق بشر در ایران می باشم.

قربانعلی حسین نژاد مترجم ارشد سابق بخش روابط خارجی سازمان مجاهدین

پاریس - 25 اکتبر 2016

منبع: پیوند رهایی