در آستانه ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان هستیم. سازمان ملل این روز را در گرامیداشت یاد خواهران میرابال انتخاب کرده است. آنها در ۲۵ نوامبر سال ۱۹۶۰ پس از مدتها شکنجه توسط سازمان امنیت ارتش دومینیکن به قتل رسیدند. خشونت علیه زنان بنا بر تعریف سازمان ملل متحد هر گونه رفتاری است که منجر آسیب بدنی و جنسی یا روانی زنان شود. اما در فرقه تروریستی رجوی علی رغم شعر و شعار های رهائی زنان و رفع تبعیض از طریق انقلاب کذایی مریم عضدانلو سرکرده فعلی این فرقه تروریستی خشونت علیه زنان در این فرقه بر اساس تعریف سازمان ملل متحد از خشونت بیداد می کند. 

فرقه رجوی و بطور خاص رهبری اش تحت عنوان انقلاب کذایی مریم زنان را وادار به طلاق اجباری و همچنین مجبور به ترک  کردن فرزندان خردسال شان کرد که این بدترین آسیب های روحی و روانی  برای زنان و مادران محسوب می شود. 

فرقه رجوی همچنین با زنانی که معترض بودند و انقلاب کذایی مریم را قبول نداشتند مورد انواع و اقسام شکنجه های روحی و جسمی قرار داده که در موارد زیادی منجر مرگ آنها شده است زنانی همچون مینو فتحعلی آلان محمدی و هما بشر دوست از نمونه ها هستند. 

فرقه رجوی و بطور خاص رهبری اش علی رغم ادعای مترقی بودن و علی رغم دادن رده و مقام فرمالیته به زنان نظیر مسئول اول و شورای رهبری آنها را مورد آزار و اذیت جنسی قرار داده و مسعود رجوی برای خودش حرمسرا راه اندازی کرده بود و دست شاهان قاجاریه را در این زمینه بسته است رجوی می گفت زن تو گیومه و زنان باید جا تو جاپای مریم بگذارند یعنی مثل مریم از شوهران شان جدا شده و در حریم رهبری قرار بگیرند و امضای محرمیت بدهند یعنی خون و نفس شان در اختیار رهبری باشد تا هر کجا و هر جا که بر اساس مطامع شیطانی خودش صلاح دید استفاده کنند. 

زنان در این فرقه تروریستی و زن ستیز از اولیه ترین حقوق انسانی نظیر ملاقات با خانواده و بطور خاص فرزندان خردسال شان محروم هستند و همچنین زنان نه تنها از استفاده وسایل آرایش محروم هستند بلکه در کشور عراق مجبور بودند که زیر آفتاب سوزان کار کنند تا صورتشان سوخته و زیبایی شان را از دست بدهند. همچنین مسعود و مریم در طی یک اقدام ضد انسانی  زنان را وادار به جراحی رحم می کردند تا مبادا به امید این باشند که روزی دوباره می توانند ازدواج کرده و بچه دار شوند. 

بله دوستان عزیز فرقه تروریستی و قرون وسطایی و زن ستیز علی  رغم ادعای مترقی بودن و سر دان شعار های رهائی زنان و حمایت از جنبش آزادی خواهی زنان و ادعای مبارزه برای  رفع  هرگونه تبعیض از زنان و شعار آزادی پوشش برای زنان در تشکیلات پوسیده و قرون وسطایی اش اگر یک تار موی زنان بیرون باشد او را در نشست هایی تحت عنوان غسل هفتگی که البته برای زنان روزانه بود مورد ضرب و شتم قرار می دادند و همه انواع آسیب های روحی و روانی و جسمی جنسی را که در سازمان ملل متحد از آنها به عنوان خشونت علیه زنان یاد شده است در این فرقه تروریستی و زن ستیز رایج بوده است.